Ik weet zeker dat jullie in het leven meerdere malen hebben gehoord dat je aardig moet zijn voor anderen. Je weet immers nooit wat iemand doormaakt. Zo ben ik vroeger ook opgevoed.

Ik durf bijna te zeggen dat ik een aardig persoon ben. Bijna…want ook ik heb dagen die niet altijd lekker lopen en soms ben ik dan even niet zo aardig. En zeker als ik het druk heb, zal ik niet altijd even enthousiast reageren op die mensen die het op dat moment even nodig hebben.

Het is niet dat ik onaardig wil zijn, maar zo loopt het dan gewoon.

lachen

Afgelopen week had ik zo’n dag….
Ik had veel pijn, de meiden waren de hele dag al ruzie aan het maken en van alles wat niet ging zoals ik het wilde werd ik alleen maar meer kriegelig.
Toen ik aan het eind van de middag ook nog eens de boodschappen moest gaan doen, terwijl het ontzettend druk was in de winkel, had ik zin om de witte vlag omhoog te hijsen, mezelf over te geven, mijn bed in te duiken en daar te wachten tot de volgende dag zou beginnen.
Helaas voor mij, moest ik me nog even door die drukke winkel heen zien te werken.

DSC_0021[1].JPG-01

Maar….op die momenten is het zo fijn om in een dorp te wonen.
Mensen die ik niet persoonlijk ken maar wel vaak zie, begroeten me,
mensen maken een grapje en helpen me als ik ergens niet bij kan,
ze laten me voor gaan als we elkaar in het drukke (te krappe) gangpad tegen komen,

en als ik er wat langzamer over doet bij de kassa om in te pakken, helpen ze een handje mee,
ze geven zomaar de stickerplaatjes, die je bij de kassa krijgt, aan me “omdat je van die leuke meiden hebt”!

En dat allemaal, op die ene bewuste middag.
Een klein bezoekje aan de supermarkt, die mij mijn sacherijnige bui van die dag deed vergeten en me weer met een grote lach naar huis liet lopen!
Ik had die witte vlag nog maar even opgeborgen en kon er die dag er nog heel even tegen aan!